گرديد ، و اين عصا همان عصائيست كه مار ميشد و بحر نيل را شكافت . و از در درياى مكارم و مفاخر امام محمد باقر سلام اللَّه عليه مرويست كه اين حجر كه موسى عصا بر آن زد و حجر الاسود و مقام ابراهيم از بهشت نازل شده‌اند و فرمود : كه اين سنگ با قائم آل محمد خواهد بود ، و هر جا كه نزول كنند از آن سنگ چشمهاى آب و شير روان خواهد شد كه گرسنه از آن سير و تشنه سيراب گردد ، و آن سنگ مقدار يك شتر بار است فَانْفَجَرَتْ اى فضرب موسى فانفجرت مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً يعنى پس موسى عصا بر آن سنگ زد و بعد از آن شكافته شد از آن سنگ دوازده چشمه بعدد دوازده سبط بنى اسرائيل مخفى نماند كه حذف « و ضرب موسى » در آن ايت اشارتست بر مبالغه در سرعت انفجار كه گويا عقيب امر منفجر گرديده بدون تحقق ضرب قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ بتحقيق دانستند هر يك از دوازده سبط آبخور خود را كه تا سبطى مزاحم سبطى ديگر نگردد . كُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ و گفتيم ايشان را كه بخوريد و بياشاميد از روزى خداى تعالى ، يعنى بخوريد از منّ و سلوى ، و بياشاميد آب از دوازده چشمه وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ و از حد در مگذريد در زمين حالكونى كه فساد كننده باشيد [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 61 ] وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ فَادْعُ لَنا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِها وَ قِثَّائِها وَ فُومِها وَ عَدَسِها وَ بَصَلِها قالَ أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنى بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْراً فَإِنَّ لَكُمْ ما سَأَلْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَ الْمَسْكَنَةُ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ ( 61 ) وَ إِذْ قُلْتُمْ و نيز ياد آريد آن وقتى را كه گفتيد ، يعنى گفتند اسلاف شما مر موسى را كه : يا مُوسى لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ اى موسى هرگز صبر نتوانيم كرد بر طعام واحد غير متبدل كه آن منّ - و سلوى است فَادْعُ لَنا رَبَّكَ پس بخوان از براى ما پروردگار